| เปลือย...ชีวิตที่จากไป ความรักและศิลปะยังตราตรึง |
|
|
| Written by สาวก | |
| Monday, 13 July 2009 00:49 | |
|
พี่เปลือยเสียแล้ว……… ผมขับมอ’ไซคล์ตรงไปยังห้องเซรามิค คณะวิจิตรศิลป์ ในหัวกึกก้องด้วยคำลวง ทุกอย่างดำเนินไปเหมือนเช่นทุกๆครั้ง เสียงเตาเผาไฟฟ้ายังทำงานเช่นเคย งานหลายๆชิ้นที่คุ้นตากำลังตากลมรอให้แห้ง ห้องคงอบอุ่นมีชีวิตชีวา แม้จะไร้ผู้คน ผมเดินไปมาอยู่ในห้องสองสามรอบ หวังว่าพี่เปลือยจะออกมาทักทาย ทุกอย่างยังคงเป็นอยู่ดังเดิม ผมอยู่กับความเงียบงัน เดินผ่านผู้คนแต่ไม่กล้าเอ่ยปากถาม รุ่นน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม “มาหาใครคะ” ผมชะงัก ตอบกลับไปให้พอรู้ว่ามาเยี่ยมเยียนเฉยๆ จิตใจเริ่มว้าวุ่นหนักเมื่อรอสักพักแล้วไม่มีวี่แววมาพี่เปลือยจะกลับเข้ามา ผมเดินไปรอบๆ เห็นรถแกยังจอดอยู่ ทุกอย่างดูปกติ ผมขับรถกลับที่ทำงาน ใจชื้นขึ้นด้วยความหวังว่าสิ่งที่ได้ยินมาจะเป็นแค่คำลือ ผมโทรไปตามเบอร์ที่ได้จากน้องชมพู่ เสียงปลายสายบอกว่ากำลังย้ายศพพี่เปลือยไปที่วัดสวนดอก พี่เปลือย ………. ชายที่ยืนหยัดกับการทำงานศิลปะ และสอนรุ่นน้องด้วยความเอื้อเฝื้อ ผมไม่แน่ใจว่างานของแกได้รับการยอมรับขนาดไหนในวงการศิลปะ แต่แกอบอวลด้วยความเป็นกันเอง มีความรักแบบพี่น้องให้แก่ทุกคนที่รู้จัก สำหรับผม พี่เปลือยเป็นทั้งพี่และอาจารย์ที่คุ้นเคยและสนิทที่สุด ทุกครั้งที่ผมเจอแก พี่เปลือยมักชักชวนให้ทำงานเซรามิค แล้วไปฝากแกเผางานให้ ไม่บ่อยที่จะพบคนทำงานศิลปะที่เปิดให้ทุกคนเข้ามาสู่โลกของตนเองอย่างเปิดกว้าง ไม่ปิดกั้น ทั้งยอมรับฟัง และดูแลเอาใจใส่ทุกคน นี่คือความยิ่งใหญ่ของพี่เปลือยที่จะตราตรึงอยู่ในความทรงจำของผู้คนรอบข้าง จิตใจของพี่เปลือยกว้างใหญ่เหมือนชื่อของแก สุไพศาล ไขขุนทด พี่เปลือยจากไปอย่างสงบหลังจากทำงานอย่างหนักติดต่อกันมาหลายวัน จากคำบอกเล่า แกกลับมาจากคณะตอนตีสี่ ขับรถกลับบ้านไม่ไหวจึงไปนอนค้างบ้านรุ่นน้อง แล้วแกก็หลับไป หลับไปตลอดกาล แกได้พักผ่อนเสียทีจากความเหน็ดเหนื่อยอันยาวนาน ………………………………………………………………………………. ความรักและศิลปะยังตราตรึง
|
|
Chiang Mai, Thailand
|
|||||||
![]() |
|
||||||
|
![]() CALM
|
||||||
| Show more details | |||||||
|
|||||||
![]() “สำคัญเราต้องรู้จักย้ายจิตใจและการมองโลกที่ใกล้จะเยือกเย็นราวอยู่ในเขตหนาวเข้ามาสู่เขตอบอุ่น” -มาร์จอรี เอส ดักลาส- |