| For and From People of the Sun |
|
|
| Written by กัญชรา รามานุชิต | |
| Monday, 17 August 2009 16:45 | |
|
วันที่หลายๆคนเพิ่งสร่างสุข รัฐมนตรีกกอีหนูตื่นสายพานโวยวาย ลูกสาวผู้บรรทุกรอยยิ้มและความเครียดจากปาร์ตีเซ็กซ์หมู่และกัญชา แน่นอนลูกชายคงยังไม่ฟื้น แม่ส่งสายตาปรามาส หลังกลับมาจากการช่วยเหลือเด็กหนุ่มยากแค้น ค่าห้องค่าเรียนคงไม่กี่บาท ชายผู้นั้นสบถ มองข้าวในบ้านเหลือติดแค่ข้างฝา พื้นนาที่พ่อทิ้งไว้กลายเป็นเพียงแปลงดอกเบี้ยใช้หนี้ หญิงคนหนึ่งกอดลูกชายจนตายคาอกเพียงเพราะไม่มีเงินจะรักษา ผู้เฒ่าถอนหายใจทอดสายตาผ่านแห้งผากย้อนอดีตเขียวไม้ครึ้มฟ้าฝน หลังส่งลูกชายแรงงานกลับเมืองบนโน้น คนดอยผู้นั้นฉีดยากะหล่ำก่อนตัดขาย สบถบาทก็มึงชอบกันอย่างนี้ ข่าวแว่วเพื่อนบ้านผักปลอดสารได้รับความนิยมมากเลยละเธอ หนุ่มสาวปกาเกอญอเร่ขายพวงมาลัย หน้าตาแบบนี้ไม่รู้กล้าเข้าเมืองได้เยี่ยงไร ไม่รู้จักทำมาหากิน ตำรวจสายตรวจหลังรถเครื่องปรายตา นายมาเดี๋ยวเจอกัน เล่นมันสักวันดีไหม “วันนี้เราขอประกาศว่า...พอกันที” “Ya Basta!”: “Enough is enough!” ถ้อยแถลงซาปาติสตารับเช้าวันปีใหม่ พ.ศ.2537 ชื่อขบวนการซาปาติสตา (Zapatista) มาจากผู้นำชาวนาในช่วงปฏิวัติเมกซิโกนาม Emilio Sapata ผู้ตะโกนก้อง อิสรภาพและที่ดิน เชื่อมั่นในการต่อสู้เพื่อสิทธิในความต่างและความเหมือนเป็นเรื่องล้าสมัยในสายตาของกบฏหลังสมัยใหม่ “จงเป็นซาปาติสตาไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน” มีรากเหง้ามาจากชนพื้นเมืองเผ่ามายาในเม็กซิโก ที่มีหลายกลุ่มกระจายอยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะทางใต้ เช่นรัฐเซียปาส อันเป็นฐานที่มั่นของซาปาติสตา “...I was born landless this is the Native son born by Sparta gun” แน่นอนว่าเม็กซิโกมิได้มีกลุ่มปฏิวัติเพียงกลุ่มเดียว หากพวกเขาคือกลุ่มที่สั่นสะเทือนได้ทั้งภายนอกและภายในประเทศ เป็นดั่งต้นแบบแห่งการปฏิวัติล่าสุด ที่โคตรโพสท์ ผู้เฒ่าแห่งเซียปาสเล่าว่า “พวกเขาเชื่อว่า Sparta ไม่ได้ตาย สักวันเขาจะกลับมา และเสียงแห่งธรรมชาติ ต้นไม้ แม่น้ำ ภูเขา กำลังบอกเราว่า มีบางอย่างผิดปกติ มันเกิดขึ้นแล้ว” “Everything can change on the New Year day…war within the breath its Land or Dead!” เราอาจรู้สึกว่าสถาณการณ์ของเขาและเราต่างกัน แต่หากเราเหลียวมองรอบกาย ณ สยามสแควร์ พนักงานทำความสะอาดหน้าตาที่ราบสูงสบถพองามปลดความเครียดขึงกับเพื่อนร่วมงาน ดูแดกดัน อิจฉา เด็กพวกนี้ พวกนั้น กาแฟแก้วนั้นราคาอาจมากกว่าค้าจ้างทั้งวันที่เธอได้รับ แต่เธอยังไม่เห็นคนไหนรู้สึกว่าถูกปล้นยามเดินเข้ามา ที่นี้ถนนสายคนรวยทอดกายข้างๆ มหาวิทยาลัยที่หนุ่มสาวผู้ค่อนข้างมีอันจะอ้วกเดินสวนหนุ่มสาวผู้แม่ขายข้าวส่งเรียน ในขณะที่ค่าเทอมเป็นหมื่นไม่สะเทือนอีกผู้ หลายคนพบว่าตนเป็นหนี้การศึกษาเฉียดแสน “...what you say what you say What…? “ดนตรีเป็นเช่นพาหนะเพื่อโดยสารการเคลื่อนไหวทางสังคม ผมใคร่กระจายความคิดเหล่านั้นผ่านศิลปะ เพราะดนตรีมีพลังก้าวข้ามกำแพง กำลังทหาร และนั่นก็เพื่อการสนทนาอันแท้จริง” RATM ร้องนำ “อเมริกาสร้างภาพว่าเป็นดินแดนแห่งเสรี แต่เสรีภาพเดียวที่คุณและผมมีคือ เสรีภาพที่จะเข้าสู่การทำงานแบบสมยอมเจตนา เมื่อคุณใช้เสรีนั้นคุณก็สูญเสียการควบคุมทุกอย่าง จะผลิตอะไร อย่างไร และเมื่อผลผลิตออกมามันก็กลายเป็นของคนอื่น ทางเดียวที่คุณจะหลีกเลี่ยงสภาพแบบนี้คือคุณไม่ใส่ใจในการมีชีวิตอยู่ ซึ่งมันนำไปสู่เสรีชั้นสอง เสรีที่จะถูกแช่แข็ง” สำเนียงกีตาร์แบบมาร์กซ์ของ Tom Morello
|
|
Chiang Mai, Thailand
|
|||||||
![]() |
|
||||||
|
![]() CALM
|
||||||
| Show more details | |||||||
|
|||||||
![]() “ฤดูร้อนยามบ่าย - ฤดูร้อนยามบ่าย วลีที่ไพเราะที่สุดในภาษาอังกฤษ” -เฮนรี เจมส์- |