อันที่จริงก็น่าจะมีหลายเรื่องให้ได้หยิบยกกันมาเขียนอยู่ แต่ไม่รู้ทำไมในหัวสมองของผู้เขียนกลับมีแต่ภาพของหนุ่มกรรมกรกล้ามล่ำกำยำ เหงื่อโทรมกาย และเขาคนนั้นต้องกำลังอยู่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ตามไซต์งาน หรือกำลังพักร้อนด้วยการนั่งจกส้มตำปูปลาร้าข้างทาง ดูคมขำยิ่งนัก พานทำให้ตัวรู้สึกเป็นสาวขบเผาะขึ้นมาทันทีทันใด

...ใช่แล้ว พวกเขาเหล่านี้ส่วนหนึ่งคือ แรงงานอพยพ หรือแรงงานต่างด้าวที่ได้รวบรวมเอาความเป็นนานาชาติเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว ทั้งพม่า ลาว มอญ ยูนนาน หรือแม้แต่ชาวเขาเผ่าต่างๆ หลายคนฟังแล้วอาจจะนึกขำ เพราะข่าวหน้าหนึ่งทุกวันนี้ดูจะทำให้ผู้คนเหล่านี้กลายเป็นตัวตลกของสังคมไปเสียแล้ว

“ขนพม่าแหกด่าน! ซิ่งชนดับ 8 สาหัส 8 ”

“สยองแรงงานพม่าดับ 54 ศพคาห้องเย็น”

“เกลื่อนทะเล-22 ศพ เรือขนพม่าล่ม-แรงงานดับอนาถ”

เชื่อเถอะว่าคนส่วนใหญ่อ่านแล้ว “โส-นะ-น่า” ผู้เขียนสงสัยจังว่าถ้าเป็นข่าวแรงงานไทยในต่างแดนจะสามารถเป็นอะไรได้บ้าง... “ข้ามถนนใต้สะพาน กะหรี่ไทยดับสยอง” “ไอ้มืดฉุน นักเรียนไทยแซงคิว กระทืบสลบคาแคนทีน” “แคชเชียร์เด็กไทยหัวหมอ เขียนโพยลายแทงบอกใบ้เพื่อนขโมยของเรียบ” ...คงจะเป็นอะไรทำนองนี้ โส-นะ-น่าไหมล่ะคุณ  
ซึ่งหากจะมานั่งคิดถึงประโยชน์จริงๆ ของแรงงานต่างด้าว คุณเชื่อไหมว่าพวกเขามีอะไรดีๆ ซ่อนอยู่อีกมาก

เป็นที่รู้กันดีว่าในปัจจุบันโลกทั้งใบสามารถติดต่อเชื่อมโยงกันได้อย่างง่ายดาย (Globalisation) จึงเกิดการอพยพย้ายถิ่นแรงงานจากที่หนึ่งซึ่งอาจเป็นประเทศที่มีปัญหาทางการเมือง ที่สำคัญมีรายได้ต่อหัวต่ำ โยกย้ายไปสู่อีกที่หนึ่งเพื่อแสวงหารายได้และสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แต่ก็ไม่แน่เสมอไปว่ามาไทยแล้วจะดีไปกว่าการวิ่งหลบกับระเบิดหนีตายแถบตะเข็บชายแดน

...พวกเขามีส่วนช่วยให้เศรษฐกิจไทยดีขึ้นโดยไม่ต้อง phone-in และรับเงิน 500 ในแง่ของการเป็นแรงงานทดแทนอาชีพเกรดด้อยที่คนไทยไม่อยากทำ เพราะมีค่าจ้างต่ำ และใช้ทักษะต่ำ เช่น คนรับใช้ ประมง กรรมกร

...พวกเขาสามารถรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของไทยได้ดีกว่านโยบายแบงค์ชาติ และรัฐบาลสมัยจอมพล ป. โดยเป็นแหล่งแรงงานภาคเกษตรกรรมช่วงฤดูเก็บเกี่ยวที่มีผลผลิตมาก และแรงงานในประเทศมีไม่เพียงพอ ในขณะที่ถ้าเป็นช่วงฤดูแล้ง แรงงานต่างด้าวเหล่านี้ก็จะอพยพกลับประเทศตนเอง หรือย้ายไปทำงานภาคอื่น (จริงๆ แล้วส่วนใหญ่ไม่กลับหรอกค่ะ เห็นเดินเพ่นพ่านอยู่ตามท้องถนน)

...พวกเขาสามารถช่วยกระตุ้นให้เกิดความเป็น Aging Economics ในสังคมไทยที่กำลังจะมีประชากรสูงวัยมากขึ้น ซึ่งจำเป็นต้องมีประชาชนวัยแรงงานมารองรับการผลิตสินค้าและบริการ หรือเป็นผู้ดูแลวัยสูงอายุที่เพิ่มขึ้น

...พวกเขาสามารถสร้างมูลค่าเงินส่งกลับ (Remittances) และกระจายรายได้ (Income Convergence) ตามทฤษฎี Wage Equalization ที่การค้าหรือการเคลื่อนย้ายปัจจัยทุนจะมีผลทำให้ราคาของปัจจัยการผลิตของแรงงานคือค่าจ้างปรับตัวเท่ากันในที่สุด (ณ บรรทัดนี้ไม่ต้องเชื่อมากก็ได้ค่ะ เพราะนักเศรษฐศาสตร์เขาค่อนข้างเจ้าทฤษฎี จริงไม่จริงไม่รู้ รู้แต่กูมีทฤษฎียืนยัน)  
ส่วนในด้านข้อเสียคือ เมื่อ supply แรงงานเพิ่มขึ้น จะเกิดการแย่งงานจากแรงงานท้องถิ่น และอาจมีส่วนกดค่าแรงในประเทศให้ต่ำลง แต่จากการศึกษาจากนักวิชาการหลายสำนักพบว่าไม่เป็นความจริง ในขณะที่ปัญหาสังคมต่างๆ ย่อมเกิดขึ้น เช่น ต้นทุนค่าใช้จ่ายของรัฐบาลในด้านกฎหมาย ด่านตรวจคนเข้าเมือง การบริหารจัดการ ปัญหาอาชญากรรม เป็นต้น

สิ่งที่น่าสนใจคือ ปัญหาสมองไหล (Brain Drain) ที่คนมีความรู้หรือแรงงานทักษะสูงย้ายไปทำงานในประเทศที่พัฒนาแล้ว และมีค่าจ้างสูงกว่าประเทศตนเอง ทำให้การพัฒนาในประเทศด้อยพัฒนาชะลอตัว หากรัฐบาลสามารถแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้ก็จะสามารถติดปีกให้ประเทศไทยพัฒนาขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

ผู้เขียนก็หวังว่าคงไม่เจอคำว่าสมองไหลทำนองว่า “ผัวฝรั่งฉุนเมียไทยเล่นชู้หนุ่มซิมบับเว ยิงสมองไหลคาโรงรถ” พาดหัวข่าวมาอีกนะคะ